Przed premierą Ahsoki po prostu nie można nie wiedzieć kim jest Wielki Admirał Thrawn. Jednak odpowiedź na pytanie, kim on jest nie jest taka prosta, tym niemniej wyzwanie podejmujemy!
Kim jest Thrawn – odpowiedź najprostsza
Thrawn to przedstawiciel rasy Chissów, które służył w imperialnej flocie w okresie istnienia Imperium Galaktycznego, w tym galaktycznej wojny domowej, dochodząc do rangi Wielkiego Admirała.

Thrawn był genialnym strategiem i miłośnikiem sztuki, z której potrafił wyciągać daleko idące i bardzo cenne wnioski dotyczące strategii czy zachowań jednostek, ale też całych ras. Dodając do tego jego niezwykły zmysł obserwacji, dostaliśmy postać, którą nazwać można Sherlockiem Holmesem (lub profesorem Moriartim) odległej galaktyki.
Chiss był też bardzo wprawnym wojownikiem zarówno w walce wręcz, jak i posługując się bronią białą.
Wielki Admirał był może przechyliłby szalę zwycięstwa w galaktycznej wojnie domowej na stronę Imperium, jednak w wyniku bitwy o Lothal, zarówno on, jak i młody Jedi imieniem Ezra Bridger zostali przeniesieni w nieznane rejony galaktyki i na długi czas słuch o nich zaginął.
Kim jest Thrawn – odpowiedź legendarno-kanoniczna
Kultowa postać po raz pierwszy pojawiła się w powieściach Timothy’ego Zahna, które obecnie nie są zaliczane do nowego kanonu, a tak zwanych Legend.



„Legendarna” Trylogia Thrawna, od której zaczęła się niezwykła popularność Wielkiego Admirała
Legendarny Thrawn, był genialnym, ale równocześnie bezwzględnym i bezlitosnym strategiem, który doszedł do władzy po bitwie o Endor. Dążył on do zwycięstwa za wszelką cenę bez poszanowania dla tych, którzy go otaczają, czy to przyjaciół, czy też wrogów. Zdołał on doprowadzić Nową Republikę na skraj upadku. Tak by się zapewne stało, gdyby nie został zdradzony i zabity przez swego „ochroniarza”.
Po latach Thrawn powrócił do kanonu za sprawą serialu Rebelianci. Niedługo potem Timothy Zahn napisał historię słynnego Chissa na nowo, tym razem już w ramach nowego kanonu. I choć w wielu kwestiach podobny był on do swego legendarnego pierwowzoru (geniusz strategii, doskonały obserwator i miłośnik sztuki, który potrafił z jej obserwacji, wyciągać bardzo dalekie i cenne wnioski), To jednak w nowokanonicznych powieściach Thrawn nie był jednoznacznie negatywnym charakterem. Dość powiedzieć, że przez większość czasu był on kreowany wręcz na bohatera, który budzi naszą sympatię. Nawet podczas najzacieklejszych bitew, leżało mu na duszy dobro postronnych, a dodatkowo cechował go szacunek dla wrogów i z pewnością nie dążył za wszelką cenę do ich unicestwienia.



Pierwsza, kanoniczna Trylogia Trhawna rozgrywająca się w ogromnej większości w czasach służby Imperium
Opowiedziana została także historia Thrawna na długo przed tym, zanim trafił on do Imperium. Poznaliśmy znacznie lepiej Dynastię Chissów, zawiłości ich polityki, oraz metody prowadzenia wojen.



Druga kanoniczna trylogia Thrawna przybliżająca jego czas na łonie Dynastii Chissów
Można powiedzieć, że mało która postać w uniwersum doczekała się aż tak szczegółowej i rozległej historii. I nie było by w tym absolutnie nic złego, gdyby nie fakt, że Thrawn, jako jawił nam się w serialu Rebelianci, zaczął mocno odbiegać od tego, co pokazały książki. Dość powiedzieć, że „rebelianckiemu” Thrawnowi znacznie bliżej jest do postaci z legend, niż do tej, którą zbudowały dwie trylogie wchodzące w skład nowego kanonu.
Kim jest Thrawn – pełna, kanoniczna historia
Zanim o Thrawnie, to należy przybliżyć kilka faktów na temat ojczyzny Thrawna, Dynastii Chissów.
DYNASTIA CHISSÓW

Rządziło nią Dziewięć Rodzin Rządzących, a kolejnych 40 cały czas starało się do dziewiątki dostać. Owocowało to ciągłymi politycznymi przepychankami, które potrafiły przerodzić się w mniej lub bardziej otwarte konflikty. Wszystkie planety wchodzące w skład Dynastii znajdowały się w Nieznanych regionach (który Chissowie nazywali Chaosem), gdzie nawigacja nadprzestrzenna była bardzo utrudniona. Dlatego też Chissowie, zamiast z droidów astromechanicznych czy komputerów zdolnych do wytyczania skoków, korzystali z wrażliwych na Moc nawigatorek zwanych sky-walker (co ciekawe, u Chissów wrażliwość na Moc zanikała z wiekiem). Ostatnią rzeczą, o której należy wspomnieć jest fakt, że choć Chissowie byli bardzo potężni, nigdy nie atakowali nikogo jako pierwsi.
A teraz przechodzimy w końcu do naszego bohatera…
NARODZINY THRAWNA | ~27 BBN (~59 BBY)

Vurawn (znany później jako Thrawn) urodził się na około 59 lat przed bitwą o Yavin na planecie Rentor leżącej w Nieznanych regionach, zwanych przez samych mieszkańców Chaosem. Był on członkiem małej i ubogiej rodziny Kivu. Vurawn miał starszą o dwa lata, wrażliwą na Moc siostrę, która opuściła dom rodzinny, by stać się nawigatorką, czyli sky-walkerem, jak nazywali ich sami Chissowie.
Źródło: Dynastia Thrawna. Chaos
DOŁĄCZENIE DO RODZINY MITTH | ~7 BBN (~39 BBY)

Vurawn wstąpił do akademii wojskowej na Rentor, gdzie szybko pokazał swój niezwykły talent przyciągając uwagę największych rodzin. Zainteresował się nim sam patriarcha Thooraki, stojący na czele rodziny Mitth. Przy okazji polecił on też Vurawna uwadze Wielkiego Generała Ba’Kifa. Niedługo po tych wydarzeniach, młody Chiss stał się formalnie członkiem rodziny Mitth, przyjmując imię Mitth’raw’nuru, w skrócie Thrawn.
Jakiś czas później, w uznaniu zasług dla rodziny Stybla, do pełnego imienia Thrawna, dodany został człon “odo” i od tej pory brzmiało ono Mitth’raw’nuruodo.
Źródło: Dynastia Thrawna. Chaos
KARIERA WOJSKOWA | 7 BBN – 14 ABN (39-18 BBY)

Przez lata Thrawn piął się po stopniach kariery w strukturach Chissańskiej Ekspansywnej Floty Obronnej, na każdym kroku zadziwiając swą przenikliwością oraz zastosowaniem sztuki jako narzędzia pozwalającego przewidzieć zachowania i strategie całych cywilizacji. Trzeba jednak przyznać, że kariera Thrawna była bardzo burzliwa i przysporzyła mu tyluż przyjaciół, co wrogów. Ci pierwsi cenili geniusz taktyczny i instynkt Thrawna. Ci drudzy byli zdania, że jedna z jego brawurowych akcji zagrozi w końcu istnieniu całej Dynastii.
Sam Thrawn uważał, że Chissom najbardziej zagraża kategoryczny zakaz niesprowokowanych ataków, był bowiem zdania, że wobec zdeklarowanych wrogów Dynastii znacznie skuteczniejsze byłyby uderzenia prewencyjne, niż czekanie na ich atak. Zresztą nie raz znalazł się niebezpiecznie blisko złamania tegoż zakazu, z reguły udawało mu się jednak wymanewrować przeciwników i sprowokować ich do ataku.
Źródło: Dynastia Thrawna. Chaos, Dynastia Thrawna. Wyższe dobro, Dynastia Thrawna. Mniejsze zło
SPOTKANIE ANAKINA SKYWALKERA | 13 ABN (19 BBY)

Jednym z wrogów zagrażających Chissom byli Nikardunowie pod dowództwem generała Yiva. Widmo ich ataku było na tyle poważne, że Thrawn wyruszył poza Chaos, by szukać sprzymierzeńców, którzy mogą wspomóc Dynastię w nadchodzącej walce.
Niedługo po tym, gdy dotarł do Zewnętrznych rubieży, natrafił na Anakina Skywalkera poszukującego swej ukochanej. Ostatecznie Thrawn pomógł Jedi uratować Padmé, a także zniweczyć zagrażający Republice, separatystyczny plan. Chiss wywarł też tak duże wrażenie na Anakinie, że ten w samych superlatywach opowiedział o nim kanclerzowi Palpatine’owi.
Z kolei Thrawn zdobył używany przez separatystów generator tarcz, który był znacznie potężniejszy od wszystkiego, czym dysponowali Chissowie i miał im on bardzo pomóc w nadchodzącej wojnie.
Źródło: Thrawn. Sojusze
DYNASTIA VS GRYSKOWIE 13-14 ABN (19-18 BBY)

Jednak wśród wszystkich zagrodzeń dla swego ludu, Thrawn największego niebezpieczeństwa dopatrywał się ze strony Hegemonii Grysków, innego imperium działającego w obszarze Chaosu.
Gryskowie najczęściej działali zza kulis, podporządkowywali sobie całe planety czy cywilizacje naginając je do swej woli i wykorzystując je do realizacji swych celów. Najczęściej ich działania wycelowane były w Dynastię Chissów, którą próbowali zniszczyć lub osłabić. Bądź to frontalnym atakiem, jak w przypadku Nikardunów, bądź też podstępem, jak wtedy, gdy wykorzystując przedstawicieli posiadającej zdolności telepatyczne rasy Agbui, chcieli wywołać wojnę domową wewnątrz Dynastii.
Thrawn udaremnił oba te plany i postanowił przynajmniej na jakiś czas odsunąć widmo bardziej zdecydowanego i bezpośredniego ataku Grysków, stając do walnej bitwy.
Źródło: Dynastia Thrawna. Chaos, Dynastia Thrawna. Wyższe dobro, Dynastia Thrawna. Mniejsze zło
OSTATNIA BITWA THRAWNA | 14 ABN (18 BBY)

Ponad planetą zwaną Sunrise po jednej stronie stanęły Siły Chissańskiej Ekspansywnej Floty Obronnej pod dowództwem Starszego Kapitana Thrawna wspierane dodatkowo statkami sojuszników, których Chiss zdobył udaremniając plany Hegemonii. Z kolei po stronie Grysków, poza ich własnymi okrętami wojennymi, znalazły się także siły Kilji, kolejnej nacji, którą sobie oni podporządkowali.
Ostatecznie siły Chissów, w czym ogromna zasługa samego Thrawna, odniosły druzgocące zwycięstwo, bowiem po stronie ich przeciwników nie ocalał żaden statek.
Mimo tego sukcesu, najwyżsi rangą arystokraci Dynastii uznali, że należy ukarać odpowiedzialnych za bitwę dowódców, złamała ona bowiem podstawową doktrynę wojenną Chissów, którzy zaatakowali jako pierwsi. Oczywiście podyktowane było to skomplikowanymi gierkami politycznymi na najwyższych szczeblach władzy, jednak Thrawn, a także Wielki Generał Ba’kif i Wielki Admirał Ja’fosk uznali, że da im to świetny pretekst, by rozpocząć operację infiltracji Imperium.
W tym celu Thrawn wziął całą winę na siebie, został pozbawiony stopni wojskowych i wygnany na planetę znajdującą się w obszarze Dzikiej przestrzeni.
Źródło: Dynastia Thrawna. Mniejsze zło
ODNALEZIENIE PRZEZ IMPERIUM | ~17 ABN (15 BBY)

Jakiś czas później, w poszukiwaniu przemytników, na planetę trafił imperialny niszczyciel klasy Venator, a Thrawn, pomimo tego, że początkowo zaatakował siły Imperium, ostatecznie został zabrany na pokład, a następnie trafił przed oblicze samego Imperatora, którego niezmiernie ciekawiły Nieznane regiony.
Thrawn pobieżnie opowiedział Palpatine’owi o Dynastii Chissów, ale także o zagrażającym jej, potężnemu wrogowi (choć nie nazwał Grysków po imieniu). Chiss zdradził też, że pragnie znaleźć sojuszników, by walczyć z tym zagrożeniem. W zamian za pomoc Imperium, zaoferował on rozległą wiedzę na temat Nieznanych regionów. Imperator miał jednak inne plany i zamiast imperialnej pomocy, zaoferował Thrawnowi możliwość dołączenia do imperialnej floty. Propozycja ta została zaakceptowana i dała początek spektakularnej karierze przyszłego Wielkiego Admirała, której nie zniweczył nawet fakt, że nie był człowiekiem, a wiemy, jak rygorystyczne było pod tym względem Imperium.
Źródło: Thrawn
ELI VANTO I KARIERA THRAWNA | 17-30 ABN (15-2 BBY)

Przez całą swoją karierę, zarówno we flocie Chissów, jak i jej imperialnym odpowiedniku, Thrawn dowiódł, że jest nie tylko genialnym taktykiem i dowódcą, ale potrafi też zjednać sobie przychylność i lojalność podwładnych. Nikt nie był mu chyba jednak tak bliski, jak Eli Vanto.
Początkowo kadet szkolił się na oficera zaopatrzeniowego, jednak znajomość języka Sy bistii sprawiła, że został on początkowo tłumaczem Thrawna, a potem, na wyraźną prośbę tego ostatniego, jego adiutantem. Dzięki temu przez lata Eli, podobnie jak Thrawn, piął się w górę wojskowej hierarchii, ale mógł też obserwować metody działania swego mentora, a tym samym bardzo wiele się od niego uczyć.
Jak się później okazało, taki był zresztą zamysł Chissa, który przygotowywał swego protegowanego do nietypowej misji. Został on bowiem wysłany do Dynastii Chissów, gdzie trafił pod rozkazy dobrej znajomej Thrawna, pani admirał Ar’alani. Nie była to jedna dezercja, a plan, który uzyskał aprobatę samego Imperatora. Służba Eliego miał przysłużyć się zarówno Dynastii Chissów, jak i pomóc w budowaniu trwałego sojuszu z Imperium, który to zdaniem Thrawna był konieczny w nadchodzących wyzwaniach jakie czekały oba imperia.
Źródło: Thrawn, Thrawn. Sojusze, Thrawn. Zdrada
AWANS NA WIELKIEGO ADMIRAŁA | 30 ABN (2 BBY)

Skierowanie Eliego Vanto na służbę do Dynastii Chissów zbiegło się w czasie z awansem samego Thrawna na Wielkiego Admirała. Miała być to niejako nagroda za jego działania na Batonn, gdzie co prawda zginęło wielu cywilów, jednak bunt został całkowicie zgładzony. Warto jednak wspomnieć, że to nie Thrawn był odpowiedzialny za straty w ludności cywilnej, a działająca na własną rękę, gubernator Pryce.
Zanim jednak Thrawn przyjął nominację na Wielkiego Admirała, chciał dowiedzieć się więcej o motywach stojących za budową Gwiazdy śmierci. Chiss nigdy nie został oficjalnie wtajemniczony w projekt budowy stacji bojowej, tym niemniej jego niezwykłe zdolności analityczne w połączeniu ze zdobywanymi skrawkami informacji, pozwoliły mu wydedukować, że Imperium buduje coś na niespotykaną wcześniej skalę.
Thrawn wyraził obawy, że stacja może zostać w przyszłości użyta przeciwko jego ojczyźnie. Był też zdania, że lokowanie tak wielu zasobów w jednym projekcie, nie jest słusznym posunięciem i skupienie się na kilku mniejszych projektach byłoby lepszym rozwiązaniem. Niedługo później sam Thrawn zaproponował taki właśnie program, który zaczął mocno lobbować. Chodziło o masową produkcja nowych myśliwców: TIE Defender. Co ciekawe, Wielki Admirał aktywnie uczestniczył w projektowaniu nowej maszyny.
A wracając do Imperatora, to Palpatine uspokoił Thrawna, że nie zamierza on atakować jego pobratymców, ani że nie ma mu za złe, że nie zdradził on lokalizacji światów Dynastii dostarczając mu mapy Nieznanych regionów. Imperator wyraził też swą niezachwianą wiarę w to, że samo istnienie Gwiazdy śmierci sprawi, że nikt nie ośmieli się sprzeciwić Imperium.
Po tych zapewnieniach, Thrawn przyjął awans i został Wielkim Admirałem.
Źródło: Thrawn
ESKADRA FENIKSÓW | 30 ABN (2 BBY)

Pierwszym zadaniem nowo mianowanego Wielkiego Admirała byo zniszczenie Eskadry Feniksów i rebelianckich komórek na Lothal. Przy okazji Thrawn uczestniczył w okupacji rodzinnej planety Hery Syndulli, Ryloth, poradził sobie z sabotażystami w imperialnej fabryce na Lothal, próbował schwytać Mon Mothmę, odkrył tożsamość nowego agenta zwanego Fulcrum (okazało się, że Ahsokę w tej roli zastąpił agent IBB, Alexandr Kallus), a w końcu odnalazł tymczasową bazę eskadry feniksów dla planecie Atollon.
Źródło: Rebelianci S03-04
OBLĘŻENIE ATOLLON I 30 ABN (2 BBY)

Kiedy tylko Chiss zlokalizował bazę rebeliantów, od razu wydał rozkaz ataku, uprzedzając tym samym rebeliancki atak na fabrykę TIE Defenderów na Lothal. Eskadra Feniksów i wspierająca ją grupa Massassi generała Dodonny nie była przygotowana na atak przeważających sił Imperium, a dwa uniemożliwiające skoki w nadprzestrzeń niszczyciele klasy interdictor sprawiły, że rebelianckie siły znalazły w potrzasku.
I historia Eskadry Feniksów, a kto wie, może i całej Rebelii skończyłaby się na Atallon, gdyby nie kilka czynników, których Wielki Admirał nie zdołał przewidzieć. Przede wszystkim była to niesubordynacja i niekompetencja jednego z podwładnych Thrawna, admirała Konstantine’a, a po części także gubernator Pryce. Na to nałożyło się także przybycie z odsieczą niewielkich sił mandaloriańskich oraz także niemal boska interwencja starożytnej i bardzo potężnej istoty zwanej Bendu. Aczkolwiek trzeba przyznać, że nietypowa dla Thrawna, nadmierna pewność siebie także nie była tu bez winy.
Tak czy inaczej, rebelianckie niedobitki zdołały zbiec i powróciły na Yavin 4.
Źródło: Rebelianci S03E21-22
MISJA Z DARTHEM VADEREM | 30 ABN (2 BBY)

Mimo tego, że zarówno Vader, jak i sam Imperator postrzegali oblężenie Atollon jako porażkę Thrawna, Palpatine wciąż uważał Chissa ja jednego ze swoich najwartościowszych ludzi i wysłał go wraz ze swym uczniem na Batuu, gdzie Sith wyczuł zaburzenie Mocy.
Już podczas podróży na pokładzie Chimery, Thrawn sugerował, że zdołał wydedukować, kto kryje się pod maską Vadera.
Po przybyciu na miejsce, okazało się, że w sprawę zamieszane są siły Grysków, które porwały kilka wrażliwych na Moc dziewczynek, służących jako nawigatorki we flocie Dynastii Chissów. Okazało się, że to odczuwany przez dziewczynki strach był zaburzeniem Mocy, które wyczuł wcześniej Palpatine. Połączonym siłom Imperium i Dynastii udało się uwolnić dziewczynki, które następnie przekazane zostały admirał Ar’alani.
Podczas potyczki z Gryskami okazało się jednak, że dysponują oni technologią, którą wcześniej w posiadaniu mieli tylko Chissowie. To z kolei wzbudziło obawy Thrawna, że ich wróg zdołał albo zapuścić się na terytorium Chissów znacznie dalej, niż przypuszczał Wielki Admirał, bądź też zdołali oni podporządkować sobie jeden z chissiańskich rodzin, a to z kolei może oznaczać wojnę domową.
Vader zdołał wysnuć podobne wnioski, przez co zaczął kwestionować motywy kierujące działaniami Mitth’raw’nuruodo oraz jego lojalność wobec Imperatora. Wielki Admirał zdołał jednak przekonać Vadera, że choć jest pewien, że kiedyś wróci na łono Dynastii Chissów, z pewnością nie zabierze ze sobą Chimery i nie opuści Imperatora, dopóki wszystkie zagrażające Imperium siły nie zostaną unicestwione.
Podczas wspólnej misji Darth Vader miał też okazję zasiąść za sterami TIE Defendera, o którym wyrażał się potem w samych superlatywach, aczkolwiek zaproponował też kilka usprawnień, które doprowadziły do stworzenia jego ulepszonej wersji.
Źródło: Thrawn. Sojusze
ATAK NA LOTHAL | 31 ABN (1 BBY)

Gdy informacje o ulepszonym TIE Defenderze dotarły do Rebelii, wysłała ona Ezrę Bridgera i załogę Ducha z misją zdobycia większej ilości informacji. Udało im się wykraść prototyp myśliwca, a wraz z nim jego rejestrator lotu, który następnie trafił do dowództwa Sojuszu.
Zdobyte dane przekonały Mon Mothmę, że zniszczenie fabryki nowych TIE Defenderów ma kluczowe znaczenie, dlatego też zapadła decyzja o przeprowadzeniu ataku na Lothal. Choć część z 24 myśliwców X-wing i Y-wing zdołało przedrzeć się przez imperialną blokadę, zostały one zniszczone, zanim dotarły w pobliże fabryki czy składu paliwa. Dodatkowo imperium schwytało dowodzącą atakiem generał Herę Syndullę.
Źródło: Rebelianci S04E06, S04E09
POWRÓT NA CORUSCANT | 31 ABN (1 BBY)

Wkrótce po bitwie, z Thrawnem skontaktował się Wielki Moff Tarkin ostrzegając go, że Dyrektor Krennic wykorzystał ostatnie problemy związane z projektem TIE Defenderów, by przeforsować przesunięcie środków z projektu Chissa, do jego własnego projektu Stardust, czyli budowy Gwiazdy śmierci, które były jakoby niezbędne, by rozwiązać pewne problemy zaopatrzeniowe.
Wielki Admirał udał się na spotkanie z Tarkinem, Krennikiem i Imperatorem, na którym zobowiązał się rozwiązać wspomniane problemy w przeciągu tygodnia w zamian za przywrócenie finansowania produkcji TIE Defenderów, i choć koniec końców się to nie udało, to podczas tych działań miał okazję ponownie spotkać się w admirał Ar’alani oraz swym dawnym protegowanym, Elim Vanto. Doszło także do ponownego starcia Gryskami w imperialnej przestrzeni.
Zanim Thrawn powrócił na Lothal, zasugerował jeszcze Tarkinowi, by ten oddelegował na Gwiazdę śmierci Dartha Vadera, jako gwaranta rozwiązania wszelkich problemów, które mogłyby pojawić, zanim stacja zostanie ukończona. Wielki Moff przystał na tę propozycję.
Źródło: Thrawn. Zdrada
THRAWN VS EZRA | 31 ABN (1 BBY)

Podczas nieobecności Wielkiego Admirała, załoga Ducha podjęła udaną próbę uwolnienia Hery Syndulli z rąk gubernator Pryce. I choć w akcji tej został zabity rycerze Jedi Kanan Jarrus, to Thrawn był wściekły, gdyż Pryce zniszczyła cały skład paliwa, by tego dokonać. Tym samym oznaczało to wstrzymanie prac nad TIE Defenderem na czas nieokreślony.
Niedługo potem Ezra Bridger, wspierany przez załogę Ducha, ich przyjaciół oraz lothalski ruch oporu podjęli akcję, by wyzwolić Lothal spod imperialnej okupacji. Kiedy wydawało się, że Thrawn opanował sytuację, Ezra został doprowadzony na pokład Chimery, a rebelianci nie mają już żadnych szans, młody Jedi wezwał ma pomoc Purrgile, ogromnych rozmiarów istoty żyjące w przestrzeni kosmicznej i zdolne do podróży nadprzestrzennych. Zdziesiątkowały one imperialną flotę, a następnie skoczyły w nadprzestrzeń wraz z poważnie uszkodzoną Chimerą z Ezrą i Thrawnem na pokładzie. I wtedy po raz ostatni widzieliśmy oby panów.
Źródło: Rebelianci S04E14-15
DZIEDZIC IMPERIUM | ~41 ABN (~9 ABY)

Około roku 41 (9 ABY) zaczęły krążyć plotki o tym, że Thrawn powrócił jako dziedzic imperium (jest to oczywiście nawiązanie do pierwszej powieści, w jakiej pojawił się Thrawn jeszcze w Legendach).
Dodatkowo, wzmianka o Chissie pojawiła się też podczas zebrania Rady Cieni, organizacji skupiającej dowódców różnych frakcji, na które rozpadło się Imperium po jego upadku. W jego imieniu występował tam kapitan Gilad Pellaeon, ale z jego słów można było odnieść wrażenie, że Wielki Admirał nie jest już zaginiony i aktywnie działa na rzecz odbudowy swojej pozycji.
Ale to oczywiście tylko domysły, które swoje potwierdzenie (lub nie) znajdą w serialu Ahsoka.
INNE POSTACI
A oto szczegółowe historie innych postaci:
